dinsdag 28 september 2010

Jeugd: Fluit mee!

Hoe het precies in elkaar gaat steken weet ik nog niet, maar volgens mij heb ik een goed idee.

De laatste tijd kun je zien dat het aantal competie-spelende leden van veel volleybalverenigingen terugloopt. Zonder de preciese toedracht te kennen of daarnaar te gissen, geeft dat wel een aantal uitdagingen:

1. De doorstroom van jeugdspelers komt daarmee in het gedrang, en
2. Op de langere termijn wordt het lastiger voor een vereniging om de diverse functies die er nu eenmaal zijn, te vervullen. Mijn eerste aandacht gaat dan naar de functie van scheidsrechter.


Alhoewel ik niet pretendeer het lek boven te hebben, bestaat mijn idee globaal uit het volgende:

Zorg dat de jeugd op relatief jonge leeftijd, op een leuke manier, te maken krijgt met het fluiten, en betrek je jeugdspelers bij het fluiten van een wedstrijd.

Zet, bij het thuisfluiten, een extra scheidsrechtersstoel neer tegenover de officiële scheidsrechter. Afhankelijk van het niveau van de jeugdspeler laat je hem/haar bv. meedoen met aangeven waar de bal naartoe moet na een beëindigde rally/opslagfout etc.

Hiermee sla je een aantal vliegen in een klap, onder andere:

- het betrekken van de jeugdspeler bij de vereniging
- enthousiasme creëren voor het arbiterschap,
- het nog beter leren van de regels door actief mee te doen,
- respect bijbrengen voor (het vak van) de scheidsrechter,
- etc.

De 'meefluitende', jonge scheidsrechter heeft natuurlijk geen officiële functie. Ook heeft hij/zij geen fluitje, kan niet ingezet worden als 'extra paar ogen', en neemt ook geen beslissingen.

Zoals boven gesteld gebaart de jeugdspeler mee als de 'echte' scheidsrechter gefloten heeft, bekijkt samen met de scheidsrechter voor de wedstrijd of het net hoog genoeg hangt, en neemt samen met de scheidsrechter de spelerskaarten en het formulier door etc. Ook na de wedstrijd worden de formaliteiten, je raadt het al, samen afgehandeld. De hulpscheidsrechter krijgt tevens netjes een hand van de spelers of de aanvoerders na de wedstrijd, zoals ook de echte scheidsrechter die normaliter krijgt.
Na de formaliteiten bespreken de scheidsrechter en de betreffende jeugdspeler, als het even kan, kort de wedstrijd (hoe jonger het kind, hoe korter de bespreking).

Kinderen tussen de elf en de twaalf jaar krijgen na bv 3 wedstrijden een hulpscheidsrechter-diploma van de vereniging. Ouders vinden het vast en zeker ook leuk.
Kinderen van 13 jaar en ouder vinden het waarschijnlijk al stoer genoeg (?) om mee te doen.

Een en ander werkt alleen maar als de bezoekende verenigingen weten dat jouw vereniging hiermee bezig is, anders is de verrassing wel erg groot, en de teleurstelling bij de jeugdspeler in kwestie ook als het niet doorgaat.
Het lijkt mij fantastisch als dit idee handen en voeten kan krijgen in mijn regio!
Natuurlijk staat het allemaal nog wel in de kinderschoenen, en jullie hulp in de vorm van commentaar/kritiek of aanvulling kan ik goed gebruiken.

Wil je zelf met dit idee aan de slag, laat mij weten hoe het je vergaat, en welke aanpassingen je hebt gedaan.
Ook kan ik mij voorstellen dat er verenigingen zijn die iets dergelijks al toepassen.
Komende week bespreek ik dit plannetje nog met mijn bestuurslid voor jeugdzaken, en laat ik je via dit blog weten wat de vorderingen zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten