zondag 13 maart 2011

Scheidsrechtersinstructie Recreanten

Over recreanten wordt meer gezegd dan geschreven. Wanneer je in Google 'volleybal recreanten' zoekt, krijg je minder resultaat dan 'sdf', een willekeurige toetscombinatie.

Recreanten zijn een apart soort volleyballers. In hun passie voor het spel onderscheiden ze zich van 'campingvolleyballers'; Ze komen namelijk elke week min of meer gedisciplineerd samen, en weten tevens een groeiende groep enthousiastelingen aan zich te binden.
Als ik het wel heb, zijn de recreanten de enige groep die groeit binnen deze tak van sport. Binnen mijn eigen vereniging zijn zij in ieder geval met meer dan de reguliere competitie-spelers.

Het bestuur van mijn vereniging had bedacht dat er wat gedaan moest worden aan het tekort aan scheidsrechters, en dan met name 'thuisfluiters'. Het zijn immers altijd dezelfde mensen die fluiten, en altijd dezelfden die niet willen. Binnen de vereniging werd een mail rondgestuurd dat er een scheidsrechters instructie zou plaatsvinden. De opzet was dat mensen door de instructie zich wat zekerder zouden voelen op de bok, en er daardoor wat enthousiaster van zouden worden.

Goed plan op zich. Een betrokken bestuur is goed voor je vereniging, en het is weer eens wat anders dan ledenwerfacties of andere kansloze initiatieven.
In de aanloop naar de geplande instructies, twee in totaal, heeft zich welgeteld een (1) competitiespeelster aangemeld. Beetje mager zeg maar, maar volgens de berichten zouden er dertig (30) recreanten komen!

Dat vroeg om een andere aanpak. Alhoewel er maar 12 mensen op kwamen dagen, werd het toch een zinvolle instructie. De nadruk kwam meer te liggen op de te maken gebaren, en het verschil tussen de regels van 'vroeger' en 'nu', dan b.v. op techniek of opstelling. In het praktijkgedeelte, waar twee mensen tegelijk floten en daarbij aanwijzingen kregen, kwam de echte recreantenspirit bovendrijven; "Ja, daar ga ik niet voor fluiten, dat vindt ze vast niet leuk".
Geweldig.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten